تبلیغات
وبلاگ لژیون مسافران نور - تقدیر
 
عدالت . معرفت . عمل سالم

تقدیر

نوشته شده توسط :حسین
سه شنبه 14 اردیبهشت 1395-02:34 ق.ظ





تفکر و تعقل زندگی ما را پیش می برد. پایه برنامه ریزی ما نیز تفکر و تعقل ماست. چه مسائلی که پیش از این برنامه‌ریزی کرده و انجام داده ایم چه مسائلی که امروز انجام می دهیم و حتی سابقه ما پیش از تولد. کارهای امروز نیز پایه و اصول زندگی آینده ما خواهد بود

مسئله تقدیر به جهت پیچیدگی های انسان بسیار حائز اهمیت است. در دنیا یک مسئله استثنا ناپذیر وجود دارد و آن این است که هرچه فراگیری عمیق تر و نیرومندتر باشد به زمان بیشتری نیازمند خواهد بود. انسان برای فراگیری قطعا نیازمند زمان است. برای تغییرات هم نیاز به زمان خواهد بود. حیوانات تنها ساعتی پس از تولد شروع به حرکت می کنند که در حیات وحش لازمه زنده ماندن است. ولی در انسان به جهت پیچیدگی و تکامل، راه رفتن نیازمند طی کردن مراحل مختلف حرکتی از سطوح ساده تا سطوح پیشرفته است که نهایتا تا دو سالگی یک کودک به طول می انجامد. مرحله ای که انسان برای بلوغ و تولید مثل در طی 18 یا 20 سال طی میکند در یک حیوان همچون یک گوساله تنها یکسال به طول می انجامد. هر چه حجم اندوخته ها قوی تر و پیچیده تر باشد زمان بیشتری میطلبد. نمی شود ساختارها و اندیشه های یک انسان را یک شبه عوض نمود. پس برای هرگونه تغییرات وجود زمان امری لازم خواهد بود.

اعتیاد نیز به عنوان مسئله ای که بصورت تدریجی و در طول زمان ایجاد گردیده حداقل یکسال برای درمان زمان لازم دارد. حیوان مجموعه اطلاعات چندانی ندارد. این قانون یک اصل غیر قابل تغییر است که هستی و تکامل نیز از تغییر آن عاجز بوده است

طفل انسان از ضعیفترین موجودات در هستی محسوب می گردد زیرا  همان راه اندازی فیزیکی هم در او زمانبر است و برخی امور غیر قابل تغییر هستند. پس تغییرات یک شبه امکان پذیر نخواهند بود

و اما مسئله تقدیر. تقدیر همان سرنوشت انسان است. از لحاظ لغتی از قدر و اندازه می آید. قضا و قدر، قضا به معنای قضاوت کردن و قدر به معنای اندازه و حکمی که داده می شود. پس حکمی که قاضی می دهد قدر است. عوام معتقد هستند سرنوشت انسانها بر پیشانی هر فرد نوشته شده است. اگر سرنوشت همه تعیین شده پس بهشت و جهنم و جزا و پاداش به چه معناست؟ و اگر سرنوشت مشخص گردیده پس تعقل و تفکر ما چه می شود و تلاش و کوشش چه معنی دارد؟

بر مبنای اعتقاد کنگره زندگی بر محور دو چیز در حرکت است، یکی تفکرات و تعقلات ما و سعی و تلاش انسان و دیگری تقدیر و سرنوشتی که برای انسان در نظر گرفته شده است. کنگره معتقد است تقدیر، نامه پیشین آدمیست یعنی حکم قاضی که قبلاً صادر شده است و مثل تیری است که از چله کمان رها شده و قطعاً به هدف خواهد خورد. پس تقدیر به انجام خواهد رسید و انسان از دخل و تصرف در آن عاجز است. به دیگر سخن گلوله ایست که شلیک شده و حکمیست که صادر گردیده است

این نامه پیشین نیز بی حساب و کتاب نوشته نشده و به قول انیشتین برای نوشتن تقدیر افراد تاس ریخته نشده است. وقتی قاضی می خواهد حکمی را صادر نماید هیچ وقت غیابی دست به این کار نمی زند و نیازمند قضاوت کردن است تا حکمی را صادر کند. بنابراین تقدیر ما در مقطعی قبل از تولد ما در پی مراحلی که پشت سر گذاشته و بر مبنای برنامه هایی که داشته ایم صادر شده است. البته همگی با موافقت خودمان صورت گرفته و حکمی صادر شده است. زندگی امروز ما بر پایه اصولی صورت میپذیرد که قبلاً طرح آن ریخته شده است. قبلاً تصمیم گرفته ایم با کسی ازدواج کنیم و... کار ما مستقیماً بر پایه برنامه‌ریزی های قبلی ما صورت میپذیرد. همچون چکی که امروز برای آینده می نویسیم و مثلاً 3 ماه دیگر باید پرداخت نماییم. هرچه در گذشته کاشته ایم امروز درو می کنیم و این خودش تقدیری است که بوجود آورده ایم و ترسیمش کرده ایم. امروز ما نتیجه تفکرات، اندیشه ها و برنامه های گذشته ما بوده و هر آنچه امروز انجام می دهیم فردا نمایان خواهد شد. ما امروز چکی را می نویسیم و فردا بدهکار خواهیم بود

بنابراین همانطور که گفته شد تفکر و تعقل زندگی ما را پیش می برد. پایه برنامه ریزی ما نیز تفکر و تعقل ماست. چه مسائلی که پیش از این برنامه‌ریزی کرده و انجام داده ایم چه مسائلی که امروز انجام می دهیم و حتی سابقه ما پیش از تولد. کارهای امروز نیز پایه و اصول زندگی آینده ما خواهد بود

قضیه دیگر اعمالی است که قرار است اتفاق افتد. اعمال و رفتار و تفکرات ما به تقدیر شکل دیگری خواهد داد. مثلاً تقدیر شده که من 20 سال در زندان باشم. اعمال و رفتارم می تواند باعث شود که رفتاری دوستانه داشته باشم و هم سلولی خوبی پیدا کنم و در آرامش باشم و یا رفتاری خصمانه داشته باشم و هم سلولی شرور به پستم بخورد. پس این 20 سال زندان هست و چگونگی طی کردن آن دست ما است. اگر تقدیر بلایی باشد بر سرمان خواهد آمد و هیچگونه گریزی نخواهد بود ولی واکنش ما به آن به خودمان بستگی دارد که چگونه با آن برخورد کنیم. افراد زیادی بوده اند که مدت زندان را به یک حرفه مشغول بوده اند و مثلاً به تمرین ورزشی مبادرت کرده اند و پس از رهایی به مقام قهرمانی در آن رشته رسیده اند. و یا در زندان شروع به نویسندگی کرده و قوی ترین کتابها را در زندان نوشته اند. پس تقدیر زندان بوده ولی اعمال فرد به تقدیر نقش دیگری داده است

بعضی اوقات در تقدیرمان به چیزهایی محکوم می شویم ولی با اعمالمان می توانیم مسئله بسیار منفی را به مسئله مثبت و خیر تبدیل کنیم. انسان هیچ چیز نیست مگر سعی و تلاش خودش. سرنوشتها به خواست اشخاص رقم زده می شود و خود فرد آنرا می نویسد و خودش مسبب آن شده است. پس تقصیر هیچکسی نیست و باید همه بندها را پاره کنیم و فقط خودمان را مسبب مسائل ببینیم و فقط روی خودمان حساب کنیم که چه داریم و چه کار داریم می کنیم.

وقتی روی خودمان حساب کردیم خدا نیز به کمکمان خواهد آمد ولی تا موقعی که حرکتی نکرده ایم خداوند کاری برایمان نمی کند و باید خودمان دستمان را برای یاری خواستن دراز کنیم

گاهی شرایط سخت و دشوار به صلاح و خیر ماست تا آموزش ببینیم. پس نباید سختی را به عنوان لعنت خداوند تعبیر نمود و می بایست به دید فرصت کار آموزی به آن نگریست. باید آنرا پذیرفته و قبولش نماییم تا موفق به حل آن شویم و حرکت کنیم تا از آن خارج شویم. وقتی حرکت کردیم نتنها خداوند بلکه کل کائنات و هستی به کمکمان خواهد آمد

لازم بذکر است مطالب فوق، گزیده سخنان آقای مهندس دژاکام در سی دی آموزشی تقدیر می باشد که تمامی عزیزان را به شنیدن این سی دی آموزشی دعوت می نمایم

آگاه و پیروز باشید... 

 





نظرات() 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


صفحات جانبی:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox